Vaktleiðarin á politstøðini greiðir frá, at harumframt varð ein bilførari í Suðurstreymoy tikin fyri at koyra ávirkaður av rúsevnum. Í miðbýnum í Havn var lagið eina løtu í nátt heldur keðiligt, og løgreglan [...] løgreglan metti tað vera neyðugt at vera sjónlig og sissa fólk, áðrenn støðan menti seg. Tað eydnaðist uttan stórvegis uppíblanding, sigur vaktleiðarin. Annars sigur løgreglan, at stóru tiltøkini í gjár, millum

seg uttanum … men tað ber ikki til at koyra okkum til viks: Tí vit standa saman. Vit taka orðið. Vit tora og vit gevast ikki bara, tí onkur flytur ein brikk uttan at hava lov til tað. Vesturvarði er verdur