sum liggja til grund fyri virkseminum hjá Setrinum. Eisini fær útbúna fólkið ella, sum hann rópar tey, akademikararnir sum búgva her í Havn, av at vita. Umframt verða vit politikarar, sum ivaleyst »hoppa

hevði gjørt nakað skeivt og hon var kedd um tað, hon hevði gjørt. Men hon vildi bara hjálpa manninum. Tey bæði høvdu drukkið hesa náttina men so fall maðurin á gólv og fekst ikki á føtur aftur. Tí ringdi hon

rakt, og ein avleiðingin er, at tað er vorðið sera trupult hjá vinnulívinum at fáa rakstrarfígging. Tey fyrstu álvarsomu krepputekinini eru longu komin fyri dagin. Skip eru løgd, virki farin gjaldsteðg og

Navigatørfelag (FSN), sigur, at tølini yvir limagjøld hjá limum hansara í ár eru minni enn árið fyri, men tey als ikki minkaði so nógv, sum inntøkurnar hjá fiskiflotanum eru minkaðar. - Limatalið hjá okkum er

eftir ymiskum virksemi, eitt nú jarnsmið. Serliga áhugavert var í 1989, tá 12 gravir komu undan kavi. Tey deyðu vóru jarðað við ymiskum lutum – so sum armbondum og hálsketum úr ymiskum litaðum perlum úr glasi

Jesus sum mín frelsara, sigur Leivur. Leivur sat í stýrinum fyri Miðvágs missiónshús í 35 ár, harav tey 17 árini sum formaður. Konan, Marjun, hevur eisini verið virkin innan missiónsarbeiðið. Umframt at

Løgmaður kemur víða í røðuni, ið nemur við flestøll landsstýrisøki. Nógv verður gjørt burturúr at sissa tey, sum stúra fyri búskaparligu gongdini orsakað av oljuprísunum. Vit fáa at vita, at ferðin á búskapinum

føroysku náttúruni og bygda- og býraumhvørvinum sær út til at liggja á einum sera lítlum stað millum tey, sum tveita alt hetta frá sær. Frá politiskari síðu hevur fyri mongum árum síðani verið sett út í kortið

Skálaberg, sum verður sunnastur, loysir ætlandi eisini í dag. Øll trý skipini hava eina farleið, sum tey skulu fylgja, meðan royndirnar verða gjørdar. Íslendskur styrkur Í tíðarskeiðinum, sum royndirnar við

fylgist. Soleiðis er eisini, tá vit tosa um ellis- og røktarheim í Suðurstreymoy. At Asbjørn Djurhuus og tey í Sundalagnum ikki hava fyri neyðini at gera íløgur í vinnuna, kunnu vit frøast um, tí so mikið meira