sindur frá søguna um Ruth. Aftaná hevði Finnur Johansen hugleið­ingar um strandferðslu í Føroyum. Tey, ið hava fíggjað modellið, eru Postverk Før­oya, Postfelagið sum var, Eik Banki, Mentunnar­grunnurin

ikki sleppa inn á miðnámsútbúgvingarnar aftan á summarfrítíðina. Hvat skulu hesi ungu gera? Skulu tey flyta av landinum at taka sær eina útbúgving? Tað hevði verið meira virðiligt fyri landsstýriskvinnuna

tú onkran hittinorðaðan suðring við einum stuttligum bemerkningi. Men tað hendi, at tað vakra, sum tey flestu høvdu vænta sær at sætt, at síggja oyggjarnar í sínum vakra maibúna miseydnaðist. Tað bleiv

hvønn annan. Jú fyrr børn læra um mentanina í øðrum londum, tess størri er eisini møguleikin fyri, at tey sum vaksin sýna virðing og forstáðilisi mótvegis hesum londum, sigur Halldór Pálsson, sum eisini hevur

varpar ljós á løgtingið og arbeiðsviðurskifti tingmanna. Hann heldur ikki umstøðurnar vera hóskandi til tey krøv, sum ein minnilutastjórn setur til skipanina. Skipanin er ov veik, og fyrisitingarliga hjálpin

betri branding fáa vit ikki sum tjóð. Lat okkum veruliga vísa í verki, at vit fegnast um tað gull tey bera heim til okkum.

og FMR á tann vaksandi bólkin av pensionistum og tær útreiðslur hann fer at elva til í framtíðini. Tey gomlu gerast ein trupulleiki, og hann heldur tað verða neyðugt at endurskoða pensjónsaldur og efti

ferðsluni í 1998. Tað vísir, at tað ber til at náa 0-hugsjónini. Tó vísti hann eisini á, at tølini tvey tey seianstu árini hava verið sjey fólk um árið, sum eru deyð í ferðsluni. Tað er so tað mesta í hesari

Skála og B36 hava havt trupult við at skora mál í ár. Hetta prógvaðu bæði liðini so dyggiliga, tá ið tey hittust á Skála í gjárkvøldið. Í nógva regninum høvdu liðini trupult við at fáa glið á spælið, og dysturin

Hartil kemur, at Norðurlond alt meira í altjóða høpi mynda eina politiska eind við stórari ávirkan. Tey hava tætt samstarv og eru altjóða fyrimyndir, tá um fólkaræði og vælferð ræður. Í hesum høpi er Svøríki