eisini. Men Jóna M. Mortensen ivaðist í, hvussu gott hetta hugskotið er, tí hon bað tinglimir hugsa um tey, sum kanska hava klaustrofobi, so hon heldur, at eitt alternativ má vera undir øllum umstøðum.
vera mosagrønur, sjógrønur ella eirgrønur, og skal toyið glinsa ella vera matt? Í útvarpinum kjakast tey um hetta vanlukkuliga land. Her er einki at gera! Einki at fáa! Og øll rýma, tí samfelagið er við at
segði kendu orðini : ein gongutúrur er besti heilivágur! Hesi orð eru líka viðkomandi í dag sum tá tey vórðu søgd. Tá vit summar sum vetur fara úr heitu stovuni út at ganga, renna og/ella bara njóta ríkidømið
eitt slag av vakstrarhúsi fyri nýhugsan og kreativiteti er sjálvsagt at fólk sleppa búgva har og at tey sleppa nýta og uppliva hann - eisini í frítíðini. Men fysisku karmarnir skulu verða teir røttu, og
ferðafólkum. Bátar og fólk eru ein frítíðarbólkur, sum hevur stóran týdning fyri høvuðsstaðin, og tá tey biðja um eitt sindur betri umstøður at virka undir, so er tað ikki alla verðina hesi ágrýtnu fólk vilja
politisk, mentunarlig og vinnulig framstig í hansara tíð, og tað gleddi hann sum gamlan mann at síggja tey framstig, ið gjørd vóru. J. H. Poulsen var ein høgt mentaður maður, hevði lisið nógv og kundi tí tala
MonkeyRat, gestir hjá Claus Vittus í sendingini Kultursøndag beinleiðis í DR P1 sunnumorgunin 19 august. Tey framførdu tá, sum duo, sangin Sunshine live úr DR byen, umframt at Claus hevði samrøðu við MonkeyRat
kann havnin ikki brúkast. Hann sigur, at spurningurin er bara, hvussu hetta skal gerast, tí nú vilja tey hava eina haldgóða loysn. – Vit vilja royna at fáa ein brimgarð, sum heldur, so at vit ikki standa
til tjóðina og longdi útgonguforboðið í landinum til 11. mai. Í tí sambandinum segði hann eisini, at tey síðani fara at byrja eina ein spakuliga opning av skúlum og stovnum, men staðfesti, at stór tiltøk
londini nýta at gera tølini upp, og tá tað er ymiskt, hvussu londini handfara smittuna og hvussu nógv tey kanna. Harumframt eru ákærur um, at nøkur lond fjala veruleikan um, hvussu nógv eru smittað og deyð