illa fær tað verið grønari, sum hevur so nógv at siga í hesum tíðum, at vit seta niður smá trø í okkara egna urtagarði, fyri síðani at fylgja við, hvussu tey vaksa. Summi av hesum trøum vaksa hálvan til
undan fundinum. – Samstarv okkara mennist á øllum økjum. – Talgild nýskapan, harímillum vitlíkistøkni, gevur eisini nýggjar møguleikar fyri búskaparligu menningina í londum okkara, segði Putin, áðrenn fundurin
frá fyritøkuni. Finnbogi er samstundis tað starvsfólkið, ið hevur starvast longst hjá Poul Hansen í okkara skjótt 100 ára gomlu søgu. Vit ynskja honum hjartaliga til lukku, skrivar Poul Hansen Heilsøla á
royndum og førleikum. Fyrsta stig er at savna nevndina og skipa arbeiðið saman við hinum limunum. Okkara størsta uppgáva verður at vísa politisku skipanini á loysnir, sum eru realistiskar og haldførar,
koma á Ítróttaháskúlan. Tað er ikki manglandi áhugi, sum forðar okkum í at taka fleiri inn – tað er okkara kapasitetur, sigur Miriam J. Norðberg. Vit síggja hvønn dag, hvussu nógv ein ítróttaháskúli kann
grannalondum okkara verður greiðari skeltað, tá staðbundnar ferðavmarkingar enda ella ein hægri hámarksferð aftur er galdandi. Tøknin í bilunum er broytt. Tí er rímiligt at spyrja, um okkara skelting eisini
Láadal leggur aftrat, at Golden Harp rak á land í Hvalvík í 1924 og gjørdist vrak. - Vrakið gjørdist okkara besta spælipláss, tá vit vóru dreingir í Hvalvík. Dekkið varð tikið úr, og vit sigldu inni í henni
havi ongantíð hoyrt nakran av pørtunum nevna alivinnuna sum ein møguligan part av trupulleikanum hjá okkara fiskastovnum. Og tað er undarligt, sera undarligt, tí hvør einasti fjørður í Føroyum er fyltur upp [...] nógv, at livilíkindi hjá øðrum djóralívi verða skúgvað til viks, meðan ein varandi hópdálking av okkara felags botni hevur koyrt ótarnað í 40 ár. Dálkingin er lokal, meðan sjúku- og smittuspjaðing kann [...] varksemi og sterkari regulering av einari vinnu, sum á hvørjum ári setur størri og størri biomassa út í okkara fjørðir og sund. Keldur Neilson et al. (1987) – Interactions of caligid ectoparasites and juvenile
at øll Havnin syngur sama sang. Vit tosa um eru løturnar, vit minnast, taka myndir av og fortelja okkara børnunum um. Hetta eru løturnar, vit kalla føroyska mentan. Men tær koma ikki av ongum. Onkur skal
til Bornholm í seks dagar, og hetta var ein stak væleydnaður túrur. Tá samdust vit eisini um, at okkara stevna í framtíðini skuldi vera skipað saman við einari ferðaskrivstovu - og upp á skift millum okkum [...] skúlan. Kims og Jóhanna siga, at Jóhanna dugdi avbera væl at greiða frá, hvat skúlin tekst við. - Okkara Vinding-vinkonur vóru ovfarnar av fantastiska skúlanum og frálæruni, sum her er. Áðrenn farið varð