virkið lív og eitt stórt íkast til føroyska samfelagiðfarnu 3/4-øldina. Vit í Fólkaflokkinum minnast Olaf við virðing og takksemi. Vit takka honum fyri hansara risa arbeiði fyri føroyskum vinnulívi og fyri

Frankfurt í oktobur. Tá fáa vit at vita, um Nám enn einaferð kemur aftur til Føroyar við virðisløn fyri at hava gjørt lærubók, sum telist millum tær bestu í Europa. “Í Námi fegnast vit um heiðurin at vera kosin

spurningin, og hvussu rætturin hjá tí einstaka til privatlív verður tryggjaður. – Út frá hesum fara vit at fylgja við í, um verandi lóggáva í nóg góðan mun verjir rættin til privatlív, skrivar Beinir Johannesen

Kasper Kalle, Jón Hammer, Egor Venned, Hans Tórgarð og Sámal Blak. Í filmaðu søguni eru vit í Føroyum í árinum 1862, har vit fáa innlit í gerandisdagin hjá Balduri (Egor Venned), sum er fiskimaður á bygd. Ein

eygsjón. – Støðan á fóðurmarknaðinum er óvanlig. Prísirnir á ávísum fóður-rávørum hækka nú meira, enn vit áður hava sæð, sigur Regin Jacobsen, stjóri í Bakkafrost. Hann vísir tó á, at felagið hevur bygt upp

lata vindeygu og hurðar aftur. - Talan er um stóran eld, og sløkkiliðið arbeiðir við fullari megi. Vit heita á fólk um at halda seg burtur. Soleiðis segði vaktleiðarin hjá Grønlands Politi, Karsten Højrup

eftir Olsen Banden, ið akkurát var byrjaður, og so lupu vit avstað. Tað var altíð hugnaligt og stuttligt saman við tær. Eg eri so glað fyri, at vit náddu eitt pizzakvøld afturat á eldrasambýlinum, har mamma [...] tað, og tú dámdi altíð at hava góða ferð á, líkamikið hvat tú gjørdi. Løturnar vóru eisini góðar, tá vit spældu borðspøl. Tú vildi endiliga vera uppií og vildi helst vera í parti við øllum, mangan til forargilsi [...] hjá tí, sum tú spældi á liði saman við, tí tú kundi bara ikki lata vera við at hjálpa hinum eisini. Vit høvdu eisini so nógvar stuttligar løtur á uttanlandaferðum saman. Serliga ta ferðina, tá mamma leitaði

í Føroyum. Úr søguni, ið er frá 1885, hevur Rasmus Birch skrivað filmshandritið. Vit eru í Føroyum í árinum 1862, har vit fáa innlit í gerandisdagin hjá Baldur (Egor Venned), sum er fiskimaður á bygd. Ein

kreppuhandfaring. Fyri okkum í Føroyum hevur tað stórt virði at vera partur av einum slíkum samstarvi. Vit kunnu læra av royndunum hjá hinum londunum, deila okkara egnu royndir og hava eitt sterkt fakligt netverk

Spurningurin er um støðan er batna ella bara versna (við Smart-telefonini hangandi um hálsin). Vit arbeiddu tá vit eitt nú ”brúgvabygging millum fólkaskúla og miðnámsskúla” og lærarastýrdari nýtslu av KST. [...] óinterssant uttan konstruktión av egnari vitan - tí mugu vit royna at brúka Vitlíki rætt, og brúka tað til at styrkja konstruktión av egnari vitan. Vit mugu eisini síggja veruleikan í eyguni, at nøkur størv [...] ein innlæring til við undirvísing og frálæru, og bøkur og greinar mugu lesast, uppgávur loysast o.a. Vit kunnu ímynda okkum ein persón, sum gongur runt sum ein onnur “dátabasa” við vitan innan eitt ávíst