hetta við blokki og pengum, at kunna varðveita vælferð osfr. Tað snýr seg um solidaritet millum tvey fólk, sum hava staðið saman í øllum í fleiri hundrað ár. Eg trúgvi, at tað fyri eitt lítið samfelag sum

hava sitið í einum bussi í 16 tímar, so gerst ein sanniliga eisini móður. - Men um tað so bara eru tvey fólk í salinum, sum eru glað og nøgd, so er tað alt vert, staðfestir hann. Og tað er eisini ein av orsøkunum

í Ráðnum, kenna seg í fleiri førum óneyðug og uttan ávirkan. Landsstýrisfólkið tilnevnir sjálvt tvey fólk í Ráðið, meðan hini umboðini verða tilnevnd eftir tilmæli frá stovnum og feløgum, harav nøkur ávís

var um lýsingaherferðir, har fólk um summarið kundu keypa ferðaseðil til at brúka eftir heystfrítíðina og fram til desember, tá ið jólaferðslan byrjaði. Somuleiðis kundu fólk seint um heystið keypa sær [...] at taka beinini undan nýggju kósini. Tey vilja hava politikk upp í málið, so rumbul kemur í. Hesi fólk áttu heldur at verið so mikið at sær komin, at tey lata okkum og okkara nógvu serfrøðingar fáa frið [...] vera orsøk til stjóraskiftið. Blaðið skilir ikki, at vit hava sagt, at Egyptaland hevur kostað eina tvey siffraða milliónaupphædd, og at vit kortini framhaldandi flúgva har. Orsøkin er einføld. Atlantic

hitt Lauru í Rituvík, minnast hana. Hon smæðist ikki burtur. Hevur lætt við at seta seg í samband við fólk, tosar nógv og hart, hevur skjótt til látur og sýnir tí einstaka og felagsskapinum ans. Soleiðis er [...] og lastbilar. Vit fingu bilbukt við stóru ánna, sum rann ígjøgnum stykkið, og so gekk tað skjótt. Fólk høvdu amboð við sær, og ofta endaðu vit við einum drekkamunni her inni hjá okkum. Mamma livdi tá. [...] saman við manninum í sjúkraørindum í Keypmannahavn. -Hesin peningurin skal nýtast í summar at keypa tvey ára gamlan buss at koyra sjúklingarnar og tey avvarðandi til áhugaverd støð. Tað hevur stóran týdning

kornið sáast. Skúlagongdin gjørdist tískil bert ein mánaður. Men tað vísti seg sum so ofta, at hóast fólk ikki gingu stórvegis í skúla, so kundu tey klárað seg merki­liga væl kortini. Mamma Dánjal, sum var [...] tí kundu børnini missa re­spekt­ina fyri henni! Sjálv vildi hon tó læra, og hon gekk á háskúla í tvey summar. Fleiri av dreingjunum á barna­­heiminum vóru við í mót­støðu­rørsluni móti týskarum undir [...] Teir leigaðu sær bil yvir á Skipanes við grindini, og so gekk leiðin sama veg heimaftur. Tað vóru fólk, sum vórðu smittað av meslingum í hesi grindini, og nógv doyðu, eisini í Gøtu. Men hesar meslingarnar

gott umhvørvi,har fólk gingu inn til hvønn annan. Hetta var eisini tann nýggi parturin av Vági. Tað var í Toftalíð, at teir flestu nýbyggjarar setti seg niður, og tí vitjaði nógv fólk úr smábygdunum rundan [...] antin tað so var av Nesi, úr Porkeri,Lopra, Sumba ella av Øgrum, tá ið tey vóru í ørindum í Vági. Nógv fólk fluttu eisini til bygdina, sum var í stórari menning. Synirnir hjá Olávusi vóru úrmælingar til hendurnar [...] fanst ikki, og tær komu ikki inn um skúlagátt fyrrenn u.l. 1930. Tá íð Poul hevði gingið har í eini tvey ár, kom sjúka ella annað í vegin, og Poul fór ongantíð aftur í skúla. Eftir hetta gjørdi Poul alt

endanum, frá Kví­vík, Stykkinum og Leynum, vóru tað menn haðani, sum høvdu veg­ar­beiðið. Teir høvdu tvey tey ringastu strekkini av øllum vegnum at gera. Hetta vóru Kvívíksklyvjarnar, sum vit dreingir hildu [...] hann óður. Vit lurtaðu, men skiltu lítið, eg má heldur siga, einki. Men tá so røðan var at enda, og fólk høvdu klappað, gingu tey í góðveðrinum og spákaðu ella settu seg í smáum bólkum, tey tosaðu og hugnaðu [...] inni í honum fyri nøkrum fólki, tað var bara pláss fyri vøruni. Øll stóðu uttanfyri. Vit hoyrdu, at fólk kallaðu tað sølubúð, onnur kiosk. Hetta var nakað, sum Christian Geyti stóð fyri. Hann var um ta tíðina

at fara túr við teimum. So var friður av Poul ta løtuna! Her var so stuttligt, tí tað komu so nógv fólk inn á gólvið. Ein, sum eg eisini minnist, var Oluffa á Frælsinum, sum var gift við Jo­hannes Simonsen [...] Noregi. Tað vóru 5 gentur, sum arbeiddu á sjómansheiminum. Har var nógv at gera, tí tað kom so nógv fólk á sjó­mansheimið bæði at gista og eta. Eg var eina tíð saman við Monu f. Mikkelsen, ættað úr Syðrugøtu [...] Hon giftist eisini við einum norðmanni, Thoralf, sum kom á sjómansheimið undir krígnum. Hon var eini tvey ár yngri enn eg. Maðurin er deyður, men hon livir enn. Hon og børnini Annelina og Thor vóru í Føroyum

gjørdist ikki trongur aftur fyrr enn Tollaksmessudag í 1913, skaðadagin sum rakti Norðoyggjar so hart, tá tvey áttamannafør og eitt seksmannafar gingu burtur. Abbin mundi hava ánilsi Hetta var størsti vanlukkudagur [...] eisini hesaferð. Komin heim á Vørðu í Mikladali, reiv nakað í mjørkan. Abbi helt tað vera løgið, at fólk vóru at síggja í bønum. Tað var jú um summarið og farið av tíð til váring. Hann helt so leiðina oman [...] upp land, men settu upp í Mykinesi, og so segði Martinus: “Eg føldi meg illa at koma til fremmand fólk. So illa var eg klæddur, at eg valdi at vera í kíkinum, tá ið vit vóru bjóðaðir til hús. Eg varð móttikin