Svakir arabar ella svakir føroyingar?

»Arabar eru svakir«. »Hasir fanarnir mugu bumbast í hel ongantíð ov skjótt.« »Vit mugu vara okkum fyri muslimum«. »Ein sannur muslimur hatar ikki bara USA og Ísrael. Ein sannur muslimur hatar TEG! Hann ynskir at DREPA TEG!«

 

Slíkar útmeldingar eru vorðnar vanligar millum føroyingar á gøtuni og í viðmerkingum í føroysku bløðunum síðani væl kendu herviligu atsóknirnar móti USA 11. september.

Tað er helst rætt, at tað er ein víðgongdur muslimskur fundamentalistur, ið stendur aftan fyri atsóknirnar. Og tað er prógvað, at tað vóru svakir muslimar, ið rændu tey fýra amerikansku rutuflogførini. Tað er eisini prógvað, at muslimsku flogrænararnir sótu handan róðrið, tá tvey av flogførunum kaldblóðiga vórðu stýrd inn í World Trade Centre í New York og eitt inn í bygningin hjá Pentagon í Washington, meðan tað fjórða orsakað av klandri umborð datt niður í óbygdum øki.

Harafturat er eisini staðfest, at atsóknirnar kravdu fleiri túsund mannalív.

Ræðuligt! Ja, sanniliga ræðuligt, sorgarligt og óskiljandi. Eingin ivi um tað.

Men fyri tað, at tað vóru arabar, ið framdu yvirgangsatsóknirnar, gevur tað so okkum rætt at fordøma allan tann arabiska heimin? Gevur tað okkum rætt at fordøma friðarliga og lítilætna grønmetishandlaran á Nørrebrúgv? Gevur tað okkum rætt til at fordøma kúgaðu afgansku kvinnuna í Kabul, sum er í vanda fyri at verða dripin, vágar hon sær at lesa eitt blað ella fer út at spáka, uttan at hava mannin undir liðini á sær? Ella gevur tað okkum rætt at fordøma handilsmannin í hornakioskini á Vesterbrúgv, sum so fryntligur í bestu meining plagar at selja okkum nakrar øl og bjargar kvøldinum, tá tostin kemur í úrtíð?

Nei, eg haldi ikki... Als ikki.

Føroyar eru ein kristin tjóð. Hesum dámar okkum væl at reypa av. Okkum dámar eisini óføra væl at reypa okkum av, at vit eru eitt friðarelskandi fólk. Somuleiðis reypa vit javnan av, at føroyingar eru so frágera gestablíðir móti fremmandafólki. Men okkum dámar eftir øllum at døma ikki arabar...

»Tú skalt elska næsta tín, sum sjálvan teg«. Hetta brotið úr Halgubók kenna flestu føroyingar. Og tey, sum gera nógv við at prædika, vísa javnan á hetta skriftstað, eins og tey prædika um frið og gleði í kristindóminum, og at vit skulu biðja fyri okkara fíggindum.

Islam ? trúgvin hjá muslimum ? er ikki eins friðarelskandi. Í Koranini verða muslimar beinleiðis eggjaðir til at doyggja í heilagum kríggi fyri muslimsku trúnni. Og tað eru nógvir fundamentalistiskir arabar, ið liva beint eftir tí, sum Koranin fyriskrivar. Hesir hava einki ímóti at doyggja í heilagum kríggi móti Ísrael, USA ella onkrum av kristnu londunum í Vesturheiminum. Ein av hesum er Osama bin Ladin, sum eftir øllum at døma stendur aftan fyri yvirgangsatsóknirnar í USA.

Men eins og innan kristindómin, er tað ymiskt, hvussu arabar lesa og liva eftir Koranini. Teir eru ikki allir fundamentalistar.

Tað eru ikki øll kristin, ið lata vera við at eta fleskasteik, hóast tað í Gamla Testamenti verður bannað okkum at eta grís. Og tað eru heldur ikki allir muslimar, ið ganga inn fyri at drepa frá hond.

Tí eiga vit kristnu føroyingar sanniliga at vara okkum, áðrenn vit fordøma hvønn einasta muslim í heiminum. Fordøma vit øll, sum eru muslimar, ger tað okkum eisini til fundamentalistar. Og ynskja vit, at Afghanistan skal bumbast í sorl, sum hevnd fyri, at Osama bin Ladin sleppur at búgva har, er ivasamt, um vit ikki eru eins ræðulig, sum teir, ið framdu yvirgangsatsóknirnar í USA.