Jógvan við Keldu, løgtingsmaður
Hetta er ikki nýtt fyribrigdi, men tað er økt í stórum seinastu tíðina, og kann forkoma eini menning úti um landið og soleiðis føroyska samfelagnum
Føroyska samfelagið er lítið, kensluborið og sera viðbrekið við óstøðugum tilgongdum av rávøru.
Høvuðsstaðurin sum fyri tað mesta verður fíggjaður úr danska ríkiskassanum, føroyska landskassanum og fyritøkum, sum vaksnar eru upp saman við hesum búskapi tosar sítt mál, meðan økini har rávøran verður viðgjørd og verður útflutt, so føroyska samfelagið hevur kunnað ment seg, tosa annað mál, ella hava annað innihald í samrøðuevnunum.
Ofta kann tykjast torført hjá hesum pørtum at skilja hvønn annan, hóast landið er so lítið og átti at verið lætt at farið um.
Næraberg Dimmalætting og SVF
Eg fari tí at nevna nøkur dømi um, hvussu ávirkanin kann vera í og so avgerandi frá lands- og kommunupolitikarum í høvuðsstaðnum, sum ofta verða vardir og mentir av høvuðsstaðarfjølmiðlunum.
Fara vit eitt sindur aftur, eini tvey ár, sóu vit Dimmalætting í forsíðu-greinum liggja úti eftir svartkjaftaroyndunum hjá Nærabergi, meðan hesir bardust fyri at fáa veiðuna burðardygga bæði fíggjarliga og at fram-leiða hana til mannaføði, sum jú norðurlond øll leggja so stóran dent á.
Hetta vardi so í eina tíð, inntil Sjónvarp Føroya føroyski landskassa-goldni public service stovnurin tók um endan og greiddi øllum Føroya fólki frá, at nú kom Kjell Inge Røkke úr Noregi til Klaksvíkar at sløkkja og læsa, og so var hetta fornøjilsi av.
Her kom onnur menning við Atlantic Navigator. Hvussu leingi hon varðar, vita vit ikki, men vóna, at hon heldur á, tí er talan um at vera burðadyggur, so átti henda veiða at verið stuðlað, bæði av teirri orsøk, at skipið kann hava verið nýtt sum skúlaskip og úflutningstølini við meiri framleiddari vøru til mannaføði eru týðiliga økt.
Røktarheim og tunnil
Onnur dømi, sum eg í fyrstu syftu fari at nevna, er hetta, sum havnar-politikarar nú hava fingið sær fyri, at so skulu vit eisini hava.
Bert tvey dømi!
Ein Suðuroyarætlan varð gjørd, lat hana so verða hvat hon er. Beinanvegin tað kom fram, at Suðuroyggin skuldi hava eina serksipan í samband við fígging av røktarheimi, kom Beata L. Samuelsen og segði, at skulu suðringar hava, so skulu vit eisini.
Síðani skuldu leirvíkingar hava ein tunnil. Her kom borgarstjórin í Havnini á pallin: So skulu vit eisini hava ein tunnil.
Álvaratos! Havnin, sum vit øll eru góð við, og sum vit eru errin av, og fíggja, meta tit hetta er hóskiligt, at einki skal kunna gerast úti um landið, uttan at havnarpolitikarar siga, at so skulu vit eisini.
Hetta kemur ikki fyri, tá eitt og annað verður framt í Havnini, at økini uttanfyri siga, at so skulu vit eisini. Hvat er hetta fyri nakað!
Hesin óskikkur er kanska ikki nakað nýtt, men hann er álvarsliga øktur.
Hetta minnir meg um eina lítla søgu, har tvær kvinnar tosaðu um, at tær høvdu sovorið vaml. Ein lítil fittur fýra ára gamal drongur gekk har á gólvinum, hann hyggur upp á tær í tí hann sigur eg vil eisini hava vaml!
Fáið annan hugburð
Eg fari tí at heita á bæði lands- og kommunupolitikarar í fræga høvuðs-staði okkara, hugsið breiðari, djúpri og hægri enn bara um tykkara egna avmarkaða umhvørvi, og latið økini uttanfyri eisini fáa nakað, tey eiga, fyri at kunna menna bæði vinnu, mentan, sosial viðurskifti og heilsu.
Hevði ætlað mær at nomið nakað við áhugaverdu greinina, sum John Eli Olsen herfyri hevði í sosialinum um handverkaraviðurskifti, men tað verður at bíða.
Men einaferð enn til kommunu- og landspolitikarar í høvuðsstaðnum, haldi uppat - fyri at forkoma tí, sum kann menna økini úti um landið og harvið øllum samfelagnum - at siga, at so skulu vit eisini hava!










