1
Gevið ljóð og lýð á Sólstaðarkvæðið
Sláið ring og stýgum fast á fjaladygd
Sum boðabrot og brimdun ljómandi av megi
Gella rím um Beinisvørð og Sunnbiarbygd
2
Gyltur tráður spunnin er úr kærleikslagdi
Tá ið børn sæl stíga inn á lívsins gátt
Álvar dansa enn sum fyrr í fyrndarfragdi
Heiðra Sunnbiarbørn fyrsta andadrátt
3
Eins og áartutlið fríða, fróur leikti
Óvitin nam kunnleika, í mentan ól
Sagdar sagnir bragdarhugan honum kveiktu
Sunnbiarlyndið signað er av sunnansól
4
Veingjabreiðið floygdir fuglar royna flúgva
Móti hæddum stevna flog á evsta tind
Mjúka móður - reiður fjálgast í at búgva
Úr dvaladúni dagar fuglur frælsis vind
5
Blíður byrur beyðst lotið lá av landi
Bygdarbarn sum floygdur fuglur fleyg avstað
Dygdarførning heiman frá fekk móti grandi
Æra fedrar fosturland og føðistað
6
Rúnarrist er føroyingum í hjartarøtur
Lít á Halgan Drott sum verndar styrkismátt
Treystur gakk tú fram fremmandar gøtur
Tó gloym ei, hvar tú dróg tín fyrsta andadrátt
7
Fjakkandi á fjarleið, hugur heima leikti
Kendist fótafet sum innan eingjargarð
Langtan svár sum elddópur íð heimin kveikti
Brennandi í hjarta heimlandstráin skær
8
Runnin eru ár í útlegd kenst á seggi
Sál tó stinn og sinnið stint sum Beinisvørð
Sett er kós á Røstina vil seggur leggja
Síðsta tein av langferð bygdarsonur rør
9
Eg vil rógva far mítt trygt um Sunnbiarenda
Gjøgnum brotaføll gylt hómast heim í nánd
Í lívd á Sunnbiarmøl vil fjøl mín lenda
Lívsins ódn brátt deyðalogn - svá togna bond
10
Nú er kvirt á garði tøgn í stovu inni
Tynnist skari, frægir fækka her á fold
Reistur varði goymir dýrabæru minni
Um bygdarbarn í vígdu Sólstaðarmold
G ey
