Ólavsøkuaftan var sum vera man í gjár, veðri var av tí allar besta og nógv fólk vóru í høvðusstaðnum.
Beinanvegin til barnaróðurin kl 15.00, høvdu hópin av fólkið leita sær oman á kappróðrarøkið. Karmarnir rundan um kappróðurin vóru av tí allar besta og hettar nýttu fólk gott av. Serliga vóru tað nógv foreldur, ið høvdu gleði av Holmuland, har børn og vaksin fyri tann sags skyld kundu hugna sær við spølum, kreativiteti og hugna.
Í býnum annars vóru eisini hópin av fólkið og av tí at veðri var so mikið gott, tyktist ikki at vera so nógv kø og trokan inni á teimun ymsu caféinum og matstovunum, nógv kanska keyptu sær út við og sótu heldur uttanfyri og nytu løtuna.
Ein hugnaligur stemmningur var yvir býin og veðri gjørdi at fólk góðu sær góðar stundir.
Sí myndirnar her: