Gud sá teg blíva troyttan,
ein kurur var ikki at finna.
So Hann tók armarnar rundan um teg
og teskaði: »Kom við mær«?
Við tárum í eygum sá eg teg fara,
sjálvt um vit elskaðu teg innarliga,
so kundu vit kki fáa teg at verða eftir.
Eitt gullhjarta steðgaði at banka
tínar eymu hendur at hvíla,
Gud tók teg heim fyri at vísa okkum,
at hann tekur tey bestu.
Marin
