Lívsneyðug tænasta verður nú niðurløgd

Landssjúkrahúsið hevur ikki longur ráð til at varðveita eina tænastu, sum bjargar mannlívi

 

Kavarar, sum koma illa fyri, sleppa nú ikki longur til viðgerð í trýsttanga.

 

Hjá kavarum, sum koma illa fyri, kann viðgerðin í trýsttanga verða ein spurningur um lív ella deyð.

 

Tað eru starvsfólk á Landssjúkrahúsinum, sum hava staðið fyri viðgerðini í trýsttanganum hjá Vørn.

 

Men nú hevur Landssjúkrahúsið gjørt greitt, at soleiðis sum fíggjarligu umstøðurnar eru, verða tey noydd at raðfesta, og tískil verður ongin viðgerð í Trýsttanga frá 1. juni í ár.

Síðani fyrst í nítiárunum hevur Vørn rikið trýsttangan, men øll árini hevur tænastan verið leyst knýtt at serlæknum og sjúkrarøktarfrøðingum á Landssjúkrahúsinum, tó at Vørn hevur staðið fyri tí tekniska rakstrinum.

 

Henda tænasta hevur ikki havt stórvegis kostnað við sær fyri LS.

 

Men Sigurd Ó. Vang, sjúkrahússtjóri, sigur, at skulu starvsfólk á Landssjúkrahúsinum nú knýtast fast at trýsttanganum, í eini formligari skipan, eitt nú eftir galdandi sáttmálum, fer tað at kosta Landssjúkrahúsinum 1,2 milliónir krónur um árið at reka tangan.

 

Men hetta hevur Landssjúkrahúsið ongan møguleika til við játtanini sum er og tí má serlig játtan til.

Av tí sama hevur Landssjúkrahúsið nú boðað frá, at tað ber ikki til at geva viðgerð í trýsttanganum frá 1. juni.

 

Tíbetur er ikki ofta, at brúk er fyri tanganum, men tað kemur fyri.

 

Seinast tað var neyðugt, at kavari fekk viðgerð í tanganum, var í heyst, men tá hevði hann ikki verið í brúki í fimm ár.

 

Annars hevur verið neyðugt at taka tangan í brúk við nøkrum ára millumbilum.

 

Men stjórin á Landssjúkrahúsinum váttar, at koma kavarar illa fyri, kann viðgerð í tanganum verða ein spurningur um lív ella deyð.

 

Hann sigur, at við teimum stóru, fíggjarligu avbjóðingum, Landssjúkrahúsið hevur at halda játtanina, er neyðugt at hugsa um, hvussu tey fáa mest fyri hvørja krónu, og tískil hava tey gjørt av at niðurleggja trýsttangan.

 

Í fjør boðaði Vørn annars frá, at stovnurin noyddist at spara og tískil varð fasta  tilkallivaktin fyri trýsttangan niðurløgd.

 

Tó vildi Vørn royna at skipa seg soleiðis, at menn kunnu verða tøkir innan rímuliga tíð, umframt at verða við til venjingar.

 

Leiðslan á Landssjúkrahúsinum skjýtur upp at Landssjúkrahúsið og Vørn setast saman og gera eitt felags tilmæli til Landsstýrið um, hvussu økið kann skipast framyvir.

 

Í hesum sambandi verður neyðugt at taka støðu til, um vit yvirhøvur skulu hava trýsttangan. Og skulu vit hava hann, verður neyðugt við eini serligari játtan til endamálið, sigur Landssjúkrahúsið.