Týsdagin upplivdu hesar fimm genturnar nakað, sum tær neyvan munnu hava sæð so ofta: At nakrir menn sprongdu niðri í fjøruni har Yviri við Strond.
Hesar fimm genturnar og ein drongur spældu har í nánd, tá nakrir menn, sum arbeiða við at leggja ein kloakk, fyrireikaðu seg til eitt skot.
Mamma ta einu gentuna kom oman til børnini, og bað tey fara eitt sindur burturfrá.
Á henda hátt kundu tey síggja tað, sum fór fram, samstundis sum tey vóru uttanfyri sjálvt arbeiðsøkið, um okkurt ikki gekk sum tað skuldi.
Fyrst blástu menninir tríggjar ferðir í eitt horn, og síðani var sjálv spreingingin, sum ljóðaði nokkso har í oyrunum á børnunum. Eftir ta væleydnaðu spreingingina blástu teir aftur í hornið, fyri at vísa at nú var vandin av.
Og so høvdu børnini upplivað, hvussu ein ber seg at við at spreingja fyri eini kloakk Yviri við Strond í Havn.
Aftaná fóru børnini niðan á sjálvan Skansan at spæla. Har dáma teimum serliga væl at spæla rundan um tær stóru kanónirnar, sum har eru.
Tíbetur loystu tær einki skot av!
