Føroyingar hava í
áravís roynt at ment eina ferðavinnu, men hetta endar altíð við
undanstøkkingum, sum t.d. gestablídni. Tí vit duga ikki at taka pening fyri tær
fáu tænastur, vit veita ferðafólki. Men støðan tykist versna, tí nú røkkur
gestablídni ikki longur sum umbering fyri, at vit ikki veita veruligar tænastur.
Mær tykir so
hjartaliga synd í ferðafólkunum, sum eru hoppað uppá límpinnin, eftir at hava
lisið eina lýsing ella ein faldara frá einum niðurløgdum ferða- ella
uttanríkisráð í Føroyum ella onkrari ferða- ella kunningarstovu.
Í Føroyum sita vit í stóran mun handan stongdar dyr og bíða eftir ferðafólki,
ið bara skulu syrgja fyri at leggja pening eftir seg, tá tey ómaka sær at vitja
hendanvegin. Men hvussu skulu ferðafólkini bera seg at?
Handlarnir hava
ikki opið, fyrr enn fyrraparturin er hálvrunnin. Er heilidagur ella bara
vikuskifti, so er støðan enn verri. Sunnudagar er stongt, har er onki at tosa
um yvirhøvur.
Ferðafólkini
ganga í sínum reyðu og gulu fjakkarajakkum og hyggja í myrkar handilsgluggar.
Eg veit, at
undantøk eru, men tað er ikki nóg gott, so longi sum hetta bert eru undantøk.
Skulu tey á WC,
gerst støðan hættislig, tí almenn WC eru ikki á hvørjum tanga. Soleiðis er tað,
hóast vit nú hava ment eina ferðavinnu í 30 ár.
Ferðafólk koma tí
í stóran mun bara koma til Føroya fyri at keypa eitt klisturmerki at seta á
nýggja autocamparan. Síðani fara tey víðari til Íslands. (Tað er óskiljandi, at
ferðaætlanin hjá hálvalmenna ferðamannaskipinum er løgd soleiðis, at hetta er
gjørligt.)
Higar koma fólk
í bili, á súkklu og við báti. Hvørt tað er sunnudagur, ella klokkan er farin av
17:00, tá tey steðga í Føroyum, hugsa tey ikki um. Men verri er, at føroyingar
hugsa heldur ikki um tað. Tí er ofta synd í ferðafólkum, ið mugu ganga tómligu
bygdagøturnar og banka uppá fyri at læna WC, og so sum bonus fáa ein kaffimunn
við heimagjørdum vaflum, tiðnaðar í mikroovninum.
Innan kl 10:00 er
ikki hugsingur um at keypa sær eitt plagg ella ein kaffimunn í Havn. Og á bygd
eru framvegis handlar, sum stongja í døgurðatímanum.
Føroyingar sita
og bíða, meðan jarðarknøtturin melur, og ferðafólkini mala í gøtunum, tí eingin
einfaldur faldari segði, at í Føroyum er nakað, sum eitur lokaltíð, og hetta pilkar
eingin við, um so hundrað fólk í reyðum og gulum regnklæðum steðga her í nakrar
tímar.
Stutt sagt. Vit
mugu taka betur ímóti ferðafólki. Ella mugu vit framleiða einfaldar faldarar, ið boða frá, at bert ferðafólk,
ið ikki renna á WC í tíð og ótíð, eiga at vitja hendanvegin, og at handlar bert
hava opið, tá teimum lystir.
