Barberstólurin

Helgi Abrahamsen

Tey flestu munnu kenna filmin "Einaræðisharrin" hjá Charlie Chaplin. Hesin filmurin, sum varð til í 1940, lýsir á ein skemtiligan hátt fólkatølaran Hynkel (Hitler).

Ein tann kendasta og stuttligasta hendingin í filminum er tá Napaloni (einaræðisharrin úr Bacteria) er á vitjan hjá Hynkel. Ráðgevin Garbitsch leggur Hynkel eina við, at hann má syrgja fyri alla tíðina at sita hægri uppi enn Napaloni. Hetta skal hava stóran psykologiskan týdning, og geva eina mynd av, hvør av teimum er tann stóri leiðarin. Men Napaloni hevur helst fingið somu ráðini heimanífrá, og endin er, at báðir sita í hvør sínum barberstóli og kappast um, hvør kann pumpa stólin hægri upp ímóti loftinum, fyri at síggja niður á hin.

Eg kom at hugsa um hetta filmsbrotið, nú drotningin var á vitjan í Føroyum. Serliga tann eini politiski flokkurin her á landi, hevur altíð havt ilt við at góðtikið tann fólkatokka, sum tey kongaligu hava í føroyska fólkinum. Tí kendi formaðurin seg noyddan at pumpa "floksins barberstól" eitt vet longur upp ímóti loftinum, undir vitjanini. Hann mátti vísa fyri fólkinum, at hann og partamenn hansara, vóru minst líka stórir leiðarar sum hennara Hátign Drotningin. Teir máttu vísa, at teir ikki aftraðu seg við at mótmæla tí, sum drotningin segði, og at teir ikki føldu tað sum sína skyldu at møta upp til kongligar døgurðar o.s.fr. Helst skuldu teir vera so provokerandi og arrogantir sum til bar, fyri at vísa drotningini og fólkinum, at teir sótu minst líka høgt uppi sum hon.

Men barberstólurin hjá Hynkel hevði sínar avmarkingar. Tá hann var komin uppí fulla hædd, datt hann sum ein punkterað ballón niðuraftur til lægsta punktið. Soleiðis má eisini sigast um drotningaátakið hjá Tjóðveldisflokkinum. Tað eydnaðist at fáa stólin eitt vet upp frá gólvinum eina lítla løtu, men skommin gjørdist fullkomin, tí stólurin misti flogið.

Sjálvsagt hevur Tjóðveldisflokkurin loyvi til at yvirmeta sín leiklut í føroyskum politikki, við at pumpa seg eitt vet upp frá gólvinum. Men tað er harmiligt, at ein flokkur sum sigur seg vilja "byggja land", vísir, meðan landið er fult av útlendskum fjølmiðlum, at í hvussu so er ikki allir føroyingar duga vanligan fólkaskikk. Og serliga harmilig gerst søgan, tá hugsað verður um, at endamálið var ikki annað enn tað hjá Hynkel í barberstólinum. (At mótarbeiða ræðsluni fyri at onkur skal koma inn í landið, sum hevur hægri tign, enn ein hevur sjálvur).